Tsja, we hadden het kunnen weten. Het mooiste plekje van lago di Lugano is niet voor niks zo rustig. Om 6.00 uur heden morgen begon achter een enorme heg aan de andere kant van de weg een, wat later een asfaltfabriek bleek, te draaien, onder het uitstoten van zware teer en zwavellucht. Gelukkig draaide de wind en na 6 keer onze huisraad gereinigd te hebben konden we toch om goeg 9 uur in idyllische sfeer het ontbijt nuttigen.
Deze ervaring plus een onheilspellend weerbericht voor de middag heeft ons toch doen besluiten om vanmiddag al de thuisreis te aanvaarden. Maar niet na een wederom voortreffelijke lunch op ons inmiddels favoriete terras aan het meer in Lugano. Wiener voor meneer, gegrild visje voor mevrouw en een pizza voor de sjieffeur!
We zijn trouwens niet voor niets gevlucht want we naderen Basel en hebben niets dan plensbuien achter de rug...
