Even de oliebollen verbranden

Na een intensieve dag oliebollen bakken, sigaren en boerenkool roken, vuurwerk kopen nog even heerlijk de ijzers onder gebonden om het luie zweet tijdens een zonsondergang eruit te werken.

Sterren dansen in het ijs !

Ja hoor, gisteren al de eerste waaghalzen op natuurijs en vandaag wij dus. Prachtig ijs, dwz in het begin. Door de vele schaatsers onstonden er al vlot veel scheuren en sterren. Morgen dus minder kwaliteit maar wij hebben de eerste 20 km weer in de benen. Heerlijk!

Jochem op het ijs

Onze Christmas tree

Dit jaar heeft onze stylist gekozen voor de kleur "kerst rood"
Kaarten en kerstpakketten onder de boom, hè gezellig!

Winter in Bern

Het wintersport gevoel komt al echt naar boven bij zo'n dienstreisje Zwitserland...

Dakar truck replica

Op onze stand. Mooi he?

Aankomst in Kobe

Vandaag geheel alleen op pad van Tokyo naar Kobe. Zonder gezelschap niks te leuteren dus gelijk maar weer aan het werk. In Kobe is het trouwens tropisch warm. Ik zit nu in de starbucks aan de cafe latte met choco truffel taart in de korte box (doen de jappen trouwens niet aan) in nog minstens 25 graden en dat om half acht 's avonds. En dat met de eeuwige jazz muziek op de achtergrond....

Afscheid: vakantie over en werkweek vangt aan!

Al vroeg op naar Narita airport om Willy en Jochem uit te zwaaien. Een lekker cappuchinootje en een emotioneel afscheid was ons laatste spatje vakantie :-( Ofschoon er weinig tijd was, gingen de guppies toch nog loungen en konden ze na herhaald omroepen nog net aan boord springen toen het vliegtuig al op de runway stond ;-)

Op de thee bij de shogun

Vandaag al weer vlot de yamamote lijn genomen van Ikebukuro naar Tokyo centraal. Vandaar te voet allereerst Ginza (HET shopping centre) bekeken. Vervolgens het Hama park aangedaan en daar een kopje thee gedronken in het theehuis van de een of andere shogun uit de edo dynasty. Uiteaard geheel volgens Japans gebruik op de tatami. Niet binnen te houden die bagger volgens Jochem :-)

Toen naar de tsukiji vismarkt waar we bij sushimanzai (het beste sushi restaurant ter wereld!) de best denkbare lunch hebben gegeten. (Jochem kreeg er kippenvel van...)

Met een uitzicht vanaf de tokyo tower en een stevige wandeling terug naar het station hadden we 16km in de benen. Ons laatste avondmaal bij de korean bbq was overheerlijk. Nu nog de koffertjes inpakken en morgenvroeg afscheid en aanvang van de werkweek.

Tempels en nog eens tempels...

Vanmorgen weer vlot op het fietsje. We scheuren alsof het een spelletje is en weten de Japanners al aardig te intimideren met onze fietsbellen en vervaarlijke verschijningen. Al met al goed voor weer 20km vandaag.

We zijn begonnen met de Hongang ji tempels, vervolgen To-ji en uiteindelijk Yasaka en de Chion-in. Wie kent ze niet! Ons boeddhistisch bewustzijn is op topniveau en volledig verlicht (mede dankzij de pittige curry en big mac voor Jochem) zitten we nu in de night train to Tokyo.

Trouwens vanmiddag heerlijk aan de rivier geluncht met alle onbekendheden die een Japanse supermarkt te bieden heeft. Da's nog eens avontuurlijk.

Ons hotelletje in Kyoto

Voor een prikkie dit huisje gehuurd. Schijnt van de een of andere middeleeuwse shogun te zijn geweest. Wel veel toeristen in de tuin ;-)

Voorts Kyoto op de fiets onveilig gemaakt en met de teller op 35km en een fikse portie shabu shabu achter de kiezen sluiten we deze mooie dag af met een rood wijntje in het hotel. Morgen meer zadelpijn.

Hiroshima castle

En het werd trouwens in 1958 herbouwd...en er groeien nog bomen die de bom overleefd hebben op ca 1km afstand.

A-bomb dome in Hiroshima

Vandaag al vroeg per trein vertrokken naar Hiroshima. Zeer indrukwekkend museum bezocht en even uitgepuft aan de rivier nabij het impact punt van de bom.... Zo vredig als alles er nu is... Na 2 caches ook nog het in 1950 herbouwde kasteel bezocht. Na een lekkere japanse schnitzel voor jochem zijn we nu weer op de terugreis naar ons hotel in Kyoto.

Kyoto here we are!

Vanmorgen met de snelle shinkansen trein naar Kyoto gegaan. Het was prachtig weer en we zijn direct het nijo-castle (paleis van de shogun) ingedoken en ook volop genoten van de prachtige kasteeltuin. Na een korte pauze en een te dure croq monisuer (tjsa frans is nooit hun sterkste kant geweest) opnieuw de stad in naar een mooi restaurantje en vervolgens een avondwandeling in het Gion district. Jochem lust bijna alles maar inktvip kan ie echt niet binnen houden :-)

Straatfeest in Ikebukuro

In deze wijk van Tokyo vielen we direct met de neus in de boter. Een groots spectakel met veel fraai gecostumeerde dansgroepen die een of andere wedstrijd streden. Het exacte doel is ons nog niet duidelijk maar gezellig is het wel, zo'n oktoberfest met heus bier en vissies.

Vertrekken maar!

Na een broodje amsterdam nog ruimschoots tijd om de spiksplinternieuwe crown lounge te bekijken. Natuurlijk even internetten en over een half uurtje op naar het land van de rijzende zon.

Tuinen in Appeltern

Even inspiratie opdoen!

Tienhovense Vlootschouw groot succes

Ja hoor, gisteren was het dan weer zover; de officiele opening van het Tienhovense walvisvaart seizoen vond plaats onder grote pubieke belangstelling. Voor de gelegenheid waren we samen met onze supergezellige vrienden Monique, Erik, Wouter en prins Ivo De Eerste naar de luxieuze jachthaven van Tienhoven (6 km van Zestienhoven) getogen.

Onze vaartuigen waren tiptop in orde maar ja, een echte professional wil zijn fregat toch even "tunen" voor optimale prestatie. Zo kon het gebeuren dat "Chef d'equipe Erik" (van het meenemen van heul veul onnodige kurkentrekkers) maar liefst 40 metrische tonnen water uit het vooronder gepompt heeft alvorens te moeten vernemen dat deze dolfijnenverblijven in verbinding met open zee stonden.

Na het uitvaren moest al snel een bunkerplaats gezocht worden om de inwendige mens te versterken. Omdat het seizoen officieel geopend was, werden weldra de eerste visvangsten door Ivo, Wouter en Jochem aan dek gehesen, dit alles onder goedkeurende blikken van het keukenpersoneel dat zichzelf eveneens tegoed deed aan de meest exclusieve Italiaanse pasta's en mousserende wijnen van de glooiende heuvels rond Parma. Een en ander gevolgd door een Brabantse koffietafel.

Nadat het onderdeel oudhollands veenlijk-skieen in stijl was afgerond, werd het tijd voor de bovenwindse armada voor de "één met minstens 2 stuurlui". De uitstekende medische verzorging kon niet voorkomen dat de meest verschrikkelijke blaarvorming een snelle finish in de wegstond van het jeugdteam van jeugdige frisse en fruitige heren. Het gemengd en wel erg seniorenteam passeerde als eerste de finish, waarbij als verzachtende omstandigheden gezegd moet worden dat het jeugdteam onderweg pas op de plaats moest maken om een blauwe vinvis te reanimeren welke (voor uitsluitend wetenschappelijke doeleinden) was gevangen. Het diertje kon na een complexe beenmergtransplantatie in uitstekende conditie het ruime sop weer kiezen.

Aan de finish wachtte een soiree van hoog niveau, waarbij ook nog gevist kon worden door de equipes. Nadat op emotionele wijze het traditionele nummer "bier en tieten" ten gehore was gebracht (klinkt zo mooi over het water) keerde de vloot terug in de haven, waarbij zeldzame inheemse plantensoorten werden verzameld om in de academische aquaria stille getuigen te vormen van deze fantastische dag, welke werd afgesloten door een heus feestmaal bij de plaatselijke Italiaan in Breukelen.

Het was me het dagje wel en na een emotioneel afscheid kijken we uit naar het volgende nautische evenement !!!!!

Thuis maar niet zonder Wiener

We zijn weer veilig thuus. In het Schwarzwald natuurlijk even een heuse Wiener schnitzel gescoord...ja ja juist, de 2e voor Jochem...

Asfalt fabriek

Tsja, we hadden het kunnen weten. Het mooiste plekje van lago di Lugano is niet voor niks zo rustig. Om 6.00 uur heden morgen begon achter een enorme heg aan de andere kant van de weg een, wat later een asfaltfabriek bleek, te draaien, onder het uitstoten van zware teer en zwavellucht. Gelukkig draaide de wind en na 6 keer onze huisraad gereinigd te hebben konden we toch om goeg 9 uur in idyllische sfeer het ontbijt nuttigen.

Deze ervaring plus een onheilspellend weerbericht voor de middag heeft ons toch doen besluiten om vanmiddag al de thuisreis te aanvaarden. Maar niet na een wederom voortreffelijke lunch op ons inmiddels favoriete terras aan het meer in Lugano. Wiener voor meneer, gegrild visje voor mevrouw en een pizza voor de sjieffeur!

We zijn trouwens niet voor niets gevlucht want we naderen Basel en hebben niets dan plensbuien achter de rug...

Zonsondergang

Gelijk maar even een kiekje gemaakt want vanuit het westen drijven de onweerswolken al gezellig binnen. Er staat trouwens ook een schaap aan onze scheerlijn te knabbelen. Net ook een enorme zwemtocht gemaakt.

Wilma's grenzeloze optimisme had even de stromingen niet ingecalculeerd; na 1 uur stevig doorzwemmen eindelijk weer aan wal...

Barclaino

Zo heet het gehucht 600m verderop. En zo is ons uitzicht over het meer richting het altijd gezellige Porlezza.

Lugano

Wazzdanou? Shoppen in Lugano alsof er geen tent opgezet moet worden? Na een wederom fantastische lunch in deze fraaie en zonnige plaats maar besloten om hier in de buurt ons kampement op te slaan. Dat viel niet mee zo rond zo'n meer. Toch bij een kleine caravan camping geslaagdnet aan de Italiaanse kant van de grens; ze hadden nog een veldje met een paar caravans waar gezien de horse shit buiten het seizoen paarden liepen.

Wat een moordplek; pal aan het meer van Lugano onder bomen in een uithoek met superuitzicht. Solamente par due giorno... Jammer...

Au revoir Corse !!

Laatste middagmaal op Corsica

Gisteren met pijn in het hart afscheid genomen van dit mooie eiland. Maar niet ndata we in alle vroegte begonnen aan de beklimming van de col de Pavella (met de auto volgeladen uiteraard) om van de west naar de oostkust van Corsica te geraken. Woeste hoogtes en rotspunten van 2.5km hoog streelden onze ogen alvorens we aan de voor ons saaie oostkant aankwamen. Prachtige zandstranden, dat wel maar geen enkel schilderachtig rotskustje of snorklelbaaitje te bekennen, alleen maar bak-en-braad toerisme.

Onze conclusie: de voorbereiding was ok en we hebben ons op de mooiste kant van het eiland geconcentreerd. In Bastia nog een terrasje gepakt alvorens de boot op te gaan. Met superwarm weer was de zeebries heerlijk en voor dat we het wisten stonde we weer in Livorno. Omdat het 20:30 was en we ook nog wat kilometers noordwaards wilden maken een hotelletje gepakt in het altijd gezellige Cremona. Wat een luxe: een echt bed, een ontbijt waarvoor je niet op de knieen hoeft en een douche waar WARM water uit kon komen als je dat wenst!

De weersvoorspellingen in de alpen geven onweersbuien dus maar eens kijken wat vandaag ons gaat brengen...

Welke wijn zullen we eens nemen?

Filitosa

Omdat onze archeologische vaardigheden hoognodig bijgespijkerd moesten worden zijn we vanmorgen afgereisd naar de belangrijkste prehistorische vindplaats Filitosa. Je struikelt daar over de menhirs, hunebedachtige bouwsels en vuurstenen pijlpunten.

Omdat we ook altijd weer snel klaar zijn met al die vermoeiendheden, daarna snel naar de buurtsuper en vervolgens naar onze vieze Koreaan die de plaatselijke houtoven bedient voor een heerlijke panini (zolang je niet naar z'n voeten kijkt bluh). Vevolgens voor het laatst uitgebreid gesnorkeld waarbij Jochem door een inktvis met heuse inkt werd belaagd.

Mijmerend over al dit leuks onze laatste pasta alhier gebrouwen en nu rest ons nog het inpakken voor de terugreis.....

Eitje bij ontbijtje

Ajaccio; Napoleon Bonaparte

Omdat we geen genoeg kunnen krijgen van dodelijk vermoeiende stedentrips vandaag de kroon op ons werk: de hoofdstad Ajaccio.

Omdat de ingesloten baai geen frisse zeebries toelaat bleek de stad belachelijk heet, en voor Corsicaanse begrippen ook belachelijk druk. Wel de roots van Napoleon Bonaparte gevonden maar gelukkig bleek het museum op maandag gesloten.

Dan maar vergetelheid gezocht in wederom een heerlijke lunch met een life show waarbij de serveerster behalve de crepe van Wilma, ook zichzelf flambeerde.

Op de terugweg boodschappen aangehaald voor een heerlijk zelfgewokt diner met hamburgers en aardappeltjes. De locale rose maakt alles weer goed net als de tiramisu van Jochem.

Snurkelen

Na alle aanslagen op de conditie van onze stedentrip, vandaag een rustig, ja bijna saai, dagje aan het strand van Propriano met vooral veel zon en snorkelplezier.

Omdat het daarom aanvankelijk een goedkoop dagje leek te gaan worden, veel te culinair gelunched. En om de boel af te blussen nog een lokaal roseetje en colaatje bij een gerecht uit de houtoven van Chez Antoine zelf bij wijze van diner. Morgen als de winkels weer open zijn gaan we wel weer zelf koken!

Stairs of Aragon

Bonifacio

Vandaag een dagtocht ondernomen naar de meest zuidelijke punt van Corsica: de schilderachtige stad Bonifacio die al terug gaat naar de romeinse tijd en een enorme en hooggelegen middeleeuwse vesting heeft. De stad is op overhangende rotsen boven de zee gebouwd en je ziet het ene fraaie uitzicht na het andere. Langs de rotskust is een pad uitgehouwen (stairs of Aragon) vanwaar het volgende eiland Sardinie goed te zien is.

In de haven luxe jachten en overal gezellige winkeltjes en restaurantjes (natuurlijk dankbaar gebruik van gemaakt). Jochem heeft maar liefst 2 zakmessen gekocht. Door de enorme hoogteverschillen waren we goed moe en vanavond daarom op de camping gegeten. Nu de citroenkaarsen maar weer aan tegen el moskitos.

Propriano

Gisteren het nabij gelegen Propriano verkend. Het is een oud rommelig stadje waaruit een leuk touristenplaatsje groeit met heel veel trendy restaurantjes en shops. Tourisme is nog kleinschalig en alhoewel je overal buutenlanders ziet, is het strand nog bijna leeg en kun je overal je auto volop kwijt. Je voelt je hier zeker geen massa mens.

Het was wel even zoeken naar een wiener schnitzel maar nu we weten dat zulks een escalope pannee heet, is Jochem ook weer ok, terwijl wij vervetten aan de lokale gerechtjes en heerlijke pizza's uit houtovens.

Olmeta plage; nieuw stekkie

Vandaag verkast en ook weer een fraaie camping gevonden. Dit keer direct aan zee met eigen strand. Wij staan mooi rustig op een hoger gelegen terras met veel ruimte om ons heen.

We dachten dat Jochem ongevoelig voor wagenziekte maar het is onze Willy gelukt hoor! Veel bochtenwerk gecombineerd met heuse Baten stuurmanskunst wist de maaginhoud van onze telg alras in de berm te doen geraken. Papa Paul heeft de laatste kilometers maar weer afgelegd en gelukkig was het leed eenmaal op de camping aangekomen snel geleden want toen verdween er alweer een grote gegrilde panini met kaas, tomaten en corsicaanse ham in het ontregelde maagje.

1e duikles

Vandaag stond in het teken van onze allereerste duikervaring. Bij deze varende duikschool hebben we onze introductielessen geboekt en voeren we met een zodiac en nog zo'n 15 lotgenoten en 6 duikinstructeurs naar een fraaie rotskust zo'n 4 km zuidelijk van Calvi. Iedereen kreeg persoonlijke begeleiding en als je geen les had kon je daar heerlijk snorkelen.

Volgens Wilma was dit tevens haar laatste duikervaring maar vooral Jochem had direct de smaak te pakken. Paul en Jochem gingen direct de diepte in en beleefden spectaculaire ervaringen met reuze krabben, zeeegels, inktvissen en heel veel (echt honderden!) fraai gekleurde vissen.

Voldaan de boel geevalueerd op een terrasje met een reuzen ijsje en weer terug voor ons laatste diner met uitzicht in Lumio want morgen gaan we weer eens verderop kijken. De onderwaterwereld vinden we zo leuk dat we wel 3 heuze snorkelsetjes gekocht hebben ter vervanging van de 1 euro Wiebra uitrusting.

Super omelet

Vandaag begonnen met een uitgebreid ontbijt gevolgd door een cache in het binnenland bij een bron.

Vervolgens na boodschappen gedaan te hebben (bij de super-u) uitgebreid gesnorkeld aan onze baai. Het avondeten bestond uit een vakantie super omelet, afgeblust met alweer een Corsicaans wijntje. Ach het leven is goed...

Calvi

Citadel van Calvi

8 toetjes met z'n 3-en

Calvi

Vandaag uitgebreid het stadje Calvi bekeken. Fraaie jachten, leuke terrasjes en veel winkeltjes. In de oude citadel huist de MP van het beruchte vreemdelingenlegioen en vlak buiten Calvi de complete kazerne. Jochem heeft ons al bijna zover om een introductieles duiken mee te maken, dus we vrezen dat Jaques Cousteau het onderspit gaat delven.

Nog heerlijk geborreld in lounche stoelen aan de jachthaven en vanavond de skottel weer aangestoken onder luid gejuich van duizenden wespen die letterlijk stukjes vlees van je bord pikken. De zon is inmiddels dramatisch mooi ondergegaan en we genieten nog na van de bloedrode luchten. En nu nog 8 toetjes verdelen met z'n drieen.

Stevige klim

Gisteren een cache gedaan die uit bleek te monden in een enorme bergbeklimming. De lengte was 9.5km en de top slechts 704m maar de temperatuur en de rotswand die getrotseerd moesten worden maakten het tot een monstertocht. Onderweg prachtige uitzichten over het eiland en richting binnenland nog plukjes sneeuw in de bergen.

Eenmaal terug lekker opgefrist in de zee (met live fishshow van Jochem) en 's avonds heerlijk gaan eten in Calvi: corsicaans wildzwijn met andere lokale specialiteiten en een lekker inheems wijntje erbij.

On top of the world 704m

snorkelen

Vanmiddag een mooi wegje naar een rotsachtige baai gevonden. Vanuit ons dorpje Lumio kun je de kust bereiken en het bleek daar prachtig snorkelen. Erg veel visjes, garnalen en ook zeeegels, dus oppassen geblazen. Vanavond snel nog even naar de Super-U voor boodschappen (heerlijke pasta en na wat later bleek een vies wijntje) maar ook flippers en een visnetje omdat Jochem morgen het haaien jachtseizoen opent.

Verlaten dorpje

Vanmorgen op pad om een cache te zoeken in een nabij gelegen verlaten bergdorpje. De laatste bewoner was in 1918 overleden en alles was inmiddels een ruine. Prachtige uitzichten en kristalhelder weer.