Omdat we geen genoeg kunnen krijgen van dodelijk vermoeiende stedentrips vandaag de kroon op ons werk: de hoofdstad Ajaccio.
Omdat de ingesloten baai geen frisse zeebries toelaat bleek de stad belachelijk heet, en voor Corsicaanse begrippen ook belachelijk druk. Wel de roots van Napoleon Bonaparte gevonden maar gelukkig bleek het museum op maandag gesloten.
Dan maar vergetelheid gezocht in wederom een heerlijke lunch met een life show waarbij de serveerster behalve de crepe van Wilma, ook zichzelf flambeerde.
Op de terugweg boodschappen aangehaald voor een heerlijk zelfgewokt diner met hamburgers en aardappeltjes. De locale rose maakt alles weer goed net als de tiramisu van Jochem.
